dr hab. Jarosław Bogucki

1991 – 1996 nauka w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu. 1997 – 2002 studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Artystyczny im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu). Dyplom z wyróżnieniem. W 2012 obronił tytuł doktora w dyscyplinie artystycznej – sztuki piękne. Obecnie piastuje stanowisko kierownika V Pracowni Rzeźby i Otoczenia – Obrazowanie Przestrzenne na Wydziale Rzeźby UAP. 2008 r. objął stanowisko kierownika Laboratorium Holograficznego Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Uczestnik licznych wystaw w kraju i zagranicą. W dorobku posiada wiele realizacji pomnikowych m.in. fontanna „Chłopiec pod wierzbą” w Poznaniu, pomniki „Powstańca wielkopolskiego” w Czarnkowie i Grodzisku Wielkopolskim oraz „Legendy o Lechu” i „Legendy o Piaście Oraczu”, elementy Traktu Królewskiego w Gnieźnie.

W rzeźbie, która stanowi podstawę mojej twórczości, staram się zawrzeć uniwersalne spostrzeżenia dotyczące człowieka, jego kondycji, kruchości. Kieruję uwagę na cechy uniwersalne, które sprawiają, że jesteśmy ludźmi, wyjątkowym i niepowtarzalnym gatunkiem. Ukazuję targające nami emocje, pragnienia, potrzeby. Dotykam tych sfer naszego istnienia, które są niezmienne i determinują nasz gatunek, nie skupiam się na problemach czasów, w których żyjemy. Pokazuję czynniki niezmiennie determinujące ludzi, powodujące cykliczność życia. Figura ludzka pojawiająca się w moich przedstawieniach często nie ma cech indywidualnych. Raczej symbolizuje człowieka — mężczyznę, kobietę, dziecko — niż jest przedstawieniem konkretnej osoby. Niejednokrotnie całkowicie rezygnuję z portretu.

Gdy pracuję nad swoimi rzeźbami, poszukuję przedstawień oraz środków wyrazu bezpośrednio dotykających nurtujących mnie kwestii, umożliwiających intuicyjny odbiór moich prac, pozbawionych komentarza, zbędnej narracji. Zależy mi na tym, aby widz samodzielnie, bez żadnych ograniczeń, interpretował moje przedstawienia. Chcę, by moje rzeźby skłaniały do przemyśleń i refleksji, pobudzały do odkrywania indywidualnych cech, emocji charakteryzujących każdego z nas. Dzięki temu bowiem, w moim przekonaniu, każdy może w nich odnaleźć cząstkę siebie.